Aktywność fizyczna wywołuje u człowieka szereg zmian adaptacyjnych. Inaczej mówiąc skłania go do przystosowania się do odbierania bodźców. Ćwiczenia fizyczne wywołują wpływ na wszystkie nasze układy oraz inne narządy ludzkiego organizmu.

Choroby cywilizacyjne takie jak choroba wieńcowa, nadciśnienie czy cukrzyca najskuteczniej zapobiega się aktywnością fizyczną. Wiele razy udowodniono, że dzięki aktywności fizycznej (szczególnie u osób w średnim i starszym wieku) wydłużamy życie i zapobiegamy przedwczesnej śmierci jak i poważnym chorobom. Zmiany w organizmie, które doświadczamy dzięki systematycznym ćwiczeniom są wszechstronne. Aktywność fizyczna wpływa na poprawę cech motorycznych takich jak siła, szybkość i wytrzymałość. Zmiany na plus zachodzą również w tkankach organizmu.

Wpływ aktywności fizycznej na układ podporowy:

  1. Wzrost masy kostnej
  2. Hipertrofia włókien kolagenowych w ścięgnach
  3. Polepszenie ukrwienia kości i wiązadeł
  4. Zmiana struktury kości
  5. Wzrost syntezy włókien kolagenowych

Oczywiste jest to, że jednorazowy wysiłek nie wpłynie na metabolizm tkanki kostnej. Natomiast długotrwały i systematyczny trening (nawet o niewielkiej intensywności) stanowi jeden z ważniejszych czynników zapobiegających rozwojowi osteoporozy. Jest to choroba przez którą mamy mniejszą gęstość kości i dochodzi do zmian w mikroarchitekturze tkanki kostnej. Prowadzi to do częstszych złamań. Najczęściej osteoporoza występuje u kobiet, szczególnie po menopauzie. Ubytek masy kostnej zaczyna się najczęściej po 30 roku życia u kobiet jak i u mężczyzn.

Wpływ aktywności fizycznej na ośrodkowy układ nerwowy:

  1. Wzrost stabilizacji i zdolności decydujących w trudnych sytuacjach
  2. Zwiększenie szybkości uczenia się czynności ruchowych
  3. Wzrost koordynacji ruchowej i koncentracji

Wysiłek fizyczny oddziałuje ochronnie w stosunku do centralnego układu nerwowego. Opóźnia starzenie się tego układu, nasila neurogenezę, zwiększa możliwości poznawcze oraz opóźnia rozwój wielu chorób degeneracyjnych układu nerwowego. Ćwiczenia fizyczne często mogą być elementem leczenia padaczki czy choroby Parkinsona.

Jednorazowy wysiłek fizyczny ułatwia zmiany adaptacyjne organizmu do wysiłku. W czasie treningu nasz organizm przystosowuje się do powtarzających się obciążeń fizycznych. Układ nerwowy podczas ćwiczeń zwiększa koordynację ruchowo mięśniową. Powtarzanie takich samych ćwiczeń powoduje to, że doskonalimy technikę naszych ruchów. Pamięć ruchowa ulega polepszeniu.

Wpływ aktywności fizycznej na układ oddechowy:

  1. Zmniejszenie częstości oddechów
  2. Spadek oporu oddechowego
  3. Wzrost wentylacji płuc
  4. Zwiększenie pojemności dyfuzyjnej
  5. Zwiększenie pojemności życiowej płuc

Podczas ćwiczeń fizycznych zwiększa się zapotrzebowanie organizmu na tlen.

Wpływ aktywności fizycznej na układ krążenia:

  1. Zwiększenie pojemności minutowej serca
  2. Spadek stężenia cholesterolu
  3. Spadek krzepliwości krwi
  4. Wzrost ukrwienia serca
  5. Spadek HR w spoczynku
  6. Wzrost maksymalnego nasycenia tlenem

Systematyczna aktywność fizyczna sprawia, że nasz układ krążenia staję się bardziej wydolny jak i sprawny. U człowieka, który ćwiczy częstotliwość skurczów serca w spoczynku zarówno jak i podczas wysiłku jest niższa niż u człowieka, który nie ćwiczy.

Wpływ aktywności fizycznej na układ pokarmowy:

  1. Polepszenie funkcji trawiennych oraz perystaltyki jelit
  2. Zapobieganie zaparciom i problemom jelitowym
  3. Wzmacnia czynności żołądka, nerek i wątroby
  4. Zapobiega osiadaniu moczu w przewodach moczowych
  5. Zwiększenie ukrwienia w obszarze trzewnym

Wpływ aktywności fizycznej jest niezbędnym elementem prawidłowego rozwoju organizmu. Niewystarczająca ilość wysiłku może wpłynąć na pogorszenie stanu zdrowia.

Leave A Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *